Bugün çok alakasız bir şekilde farkettim bu enteresting insanları. Helal olsun dedim, takdir ettim, lan aralarına katılayım, bir domates de ben yetiştireyim diye duygulandım yer yer.

Balkonda domates yetiştirmişler, domatese şiirler yazmışlar, organik salça üretmişler, toplantılar düzenleyip domates partisi yapmışlar. Memlekette orjinal tohum kalmadı diye bağırırken birileri, memleketin ünlü pempe domatesini elele verip tekrar canlandırmışlar. domates de kardeşim, tuzla böyle, ekmekle nasıl gider biliyor musun? hele organikse, hele organikse be kardeşim?

insan yediği şeyi organik, biyolojik, platonik, sanal falan diye ayır mı arkadaş? şu halleri anlayamıyorum ama bu organikçi insanlara başarılar diliyorum. yılmadan devam ederler umarım. internet de bazen işe yarıyor lan.

seni çok özledim, platonik aşkım organik domates.