Futbol sadece basit bir oyun değildir, futbol devrimin silahıdır. (Che Guevara)

Önümüzde bambaşka bir dünya kupası var: Güney Afrika 2010. Dünya Kupası ilk kez Afrika kıtasına taşınıyor. Kamerun’un ve Afrika futbolunun varlığını dünyaya gösterdiği Meksika ‘86‘dan beri ilk kez dünyada Afrika futbolundan söz edilecek. Gönlümüz Nijerya’dan, Kamerun’dan, Gana, Benin’den yana. Yensinler, kazansınlar ki görelim dünyada nasıl sevinçler, nasıl halklar var. Hem zaten kupada Türkiye’yi de izleyemeyeceğize göre, bir takımı desteklemeliyiz ki kupa zevkli geçsin.

Lâkin benim gönlümde gönlümde bir aday daha var. Bu adayı daha yürekten destekleyebilmek için, Türkiye’nin elemeleri geçememiş olmasına neredeyse sevineceğim. Tabii ki Milli Takım Afrika’ya gitsin isterdim ama bir Fatih Terim tiyatrosu daha izleyecek, onun çocuksu kabadayı tavırlarına biraz daha katlanabilecek, faşistlik övgüsünü daha fazla dinleyecek kadar sabrım kalmamıştı. Tam da yerinde biz elendik ve Maradona’lı Arjantin Milli Takımı’nın kupaya katılabilmesi için önünde bir maçı kaldı.

Şimdi biraz geçmişe bakalım:

Futbol dünyasının olağanüstü insanı, yüzyılın futbolcusu, kural tanımaz anarşisti, kimilerine göre İsa’sı ve elbette ki ilahı Maradona, kötü giden hayatından ve kokainman olarak etiketlenmesinden sonra dünyaya bir şeyler söylemek için ABD ‘94 Dünya Kupası’na iyi hazırlanmıştı. İlerlemiş yaşına rağmen Yunanistan’la yapılan ilk maçta, attığı muhteşem gol ve kankası Caniggia’ya yaptığı asistle bu kupada ne anlatacağını göstermişti adeta. Maradona maçta halı sahalardaki göbekli abiler gibi dolaşsa da, top ayağına geldiği anda, numarasını yapıyordu. Fakat Yunanistan maçının hemen ardından, Dünya Kupası tarihinde ilk kez bir oyuncu doping yaptığı gerekçesiyle kupadan ihraç edildi. Maradona ilk maçın ardından evine dönmüş, kupadan kovulmuş ve onurunu sahada bırakmıştı.

Bu doping olayının ve ihracın arkaplanında yaşanan olayları biraz olsun anlamak, futbolun ve Maradona’nın ne demek olduğuna dair bir fikir edinmek için şu dakikada, Emir Kusturica’nın 2008 yılında çektiği “Maradona by Kusturica” isimli belgeseli izlemenizi tavsiye ediyorum. Bu sadece bir futbolcunun hayatı olarak görülemeyecek, politik, sosyolojik, kültürel ve elbette ki sporun gücüne dair çok önemli bir anlatı. Üstelik dünyanın gelmiş geçmiş en büyük, en ilginç, en tartışılan futbolcusu üzerinden. Üzücü, eğlenceli, şaşırtıcı, coşku dolu bir yapım. Bu belgeselde, Latin Amerika için Maradona ne demek, Maradona ve sosyalizm arasında nasıl bir bağ var, futbol neden sadece futbol değildir ve Maradona’yı neden desteklemeliyiz konularına dair birçok şey bulabilirsiniz. (Korsandan rahatsız olmayanlar için İnternet’ten de Türkçe altyazılı izlenebiliyor. Buyrun…)

Fidel Castro’nun, Hugo Chavez’in, Evo Morales’in dostu Maradona dünyaya bir şey söylemek istiyor.

Maradona 16 yıl sonra ilk kez tekrar Dünya Kupası’na gitmek istiyor. Bu kez teknik direktör olarak. Daha hırslı, artık söyleyecek daha çok şeyi var. Fakat bunları söyleyebilmesi için önce Dünya Kupası’na gidebilmeli, orada maçlarını kazanabilmeli ve sonra da tüm dünyanın izlediği bir organizasyonda kendisine bir mikrofon uzatılmalı.

Şu an durum kritik. Arjantin önümüzdeki Uruguay maçını kazanmak zorunda. Uruguay kolay lokma değil.

Arjantin’in durumu Cumartesi akşamına kadar Milli Takım’ımızdan pek de farklı değildi. Son 2 maç, kazanmak zorundalar. Arjantin 40 yıl sonra ilk kez, Dünya Kupası’na katılamama tehlikesiyle karşı karşıya. Takımın başında Diego Armando Maradona. Kaybedilmiş puanlar, takımın bütün kozlarının sakat olması, Maradona’ya olan güvenin yara aldığı 6-1′lik Bolivya maçı…

Cumartesi gece Arjantin – Peru maçı vardı. Çok uzun zamandır böylesine duygudan duyguya coşturan bir maç izlemedim. Türkiye elendiğine varımla yoğumla Arjantin’i destekliyordum fakat sahada olaylar umduğumuz gibi gitmiyordu. Arjantin ilk golü bulsa da, 70. dakikadan sonra bastıran yağmur ve fırtına futbol oynamayı imkânsız hale getirdi. Kameralar çekim yapamıyor, sahada paslar alakasız yerlere gidiyor, kaleye çekilen şutlar rüzgarın etkisiyle hep tehlike yaratıyordu. Spiker ve dahi maçı izleyenler sahada ne olduğunu Cine5 çözen gözlerden kalma reflekslerle tahmin etmeye çalışırken Peru ciddi ataklar yapmaya başladı. 90. dakikada da Peru’nun golü geldi. Arjantin dağılmış, Maradona yıkılmıştı; Peru’lu oyuncular delicesine seviniyordu ve biz de ekran başında darmadağın olmuştuk.

Arjantin bu golden hemen sonra nasıl bir cana geldiyse, rüzgarı, fırtınayı da dinlemeden müthiş bir pres yaptı. Ve 36 yaşındaki efsane golcü Martin Palermo Arjantin’e galibiyeti getiren golü attı. Koca Arjantin’de, forvette dünya futbolunun bitti dediği Martin Palermo’nun oynaması acayip, onun galibiyet golünü atması daha acayip, bu gole sevincine hakemin bile seyirci kalması adeta adamın hakkı.

Ama bir yanda da Maradona’nın sevinci var. Maradona bu dünyada her futbolseverin yıldızı. Futbolla alakası olmayan insanlar bile Maradona’nın dünyanın en büyük futbolcusu olduğunu bilirler ve Maradona’da bunun bilincinde. O onu sevenlerin, destekleyenlerin, hayranlarının sayesinde Maradona. Bu yüzden de, Arjantin gol attığında, sanki kendisi gol atmış gibi sevinerek tribünlere doğru ıslak çim sahada yüzüstü kayarak golü kutladı. Hani şu dünyada görebilmiş olmanın keyif verdiği anlardan biri. Kendisi gol atmış gibi sevinen bir teknik direktör. Burada “lan n’oluyor sen mi attın golü?” demek de mümkün, fakat Arjantin milli takımı oyuncuları da bilir ki, bu takımda golü kim atarsa atsın, yıldız Maradona’dır. Seyirci Maradona’yı izler, Maradona seyirciyle kucaklaşır.

Çarşamba gecesi saat 01:00′da NTVSpor’da “Canlı” olarak Uruguay – Arjantin maçı yayımlanacak. Arjantin’in ve Maradona’nın Dünya Kupası’na gidebilmeleri için bu maçı kazanmaları gerekiyor. Yıllardır hiçbir Oscar’ı, işe geç kalma pahasına da olsa kaçırmayan, senelerce NBA’deki Amerikan yıldızlarını izlemek için NBA maçlarını bekleyen, All-Star maçlarını canlı izlemek için uykudan feragât eden, Lost’tu bilmemneydi iki bölüm daha izleyeyim diye kahve ile geç saatlere kadar televizyon karşısında oturan ben; birkaç dostumla birlikte, Çarşamba gecesi Uruguay – Arjantin maçını izleyecek ve Arjantin’i destekleyeceğiz. Siz de, futbol izleyicisi olmasanız bile hiç tanımadığınız bir dünyada yaşayan insanların duygularına ortak olmak, onların mücadelesine destek olmak, Maradona’nın belki de futbol dünyasına veda etmeden önce son anlarına, coşkusuna, tutkusuna, en “gerçek” haline şahit olmak için bu maçı izleyin isterim. Maradona’nın kalbi bu maça dayanır mı bilemeyiz, ama Micheal Jackson gibi küt diye gitmeden önce, ona destek olabiliriz.

NTVSPOR: 01:00 URUGUAY – ARJANTİN (Canlı)

Bir Napoli taraftarı der ki; “Tanrı Maradona’yı o da futbolu yarattı”. Futbolu yaratırken tüm o sertliğin içine, o otomatikleşmiş oyunun arasına Maradona kendinden bir şey de katmıştı. Latin duygusundan, başkaldırışından, bir şeyleri göstermek isteyen bir Arjantinli’nin düzen bozuculuğundan çıkan bir şey: Şiir yazmak. Şiir gibi futbol oynamak. Yüzyılın en büyük futbolcusu ödülünü alırken, kendisine verilen ödülü Castro’ya ve dünyanın en ünlü Arjantinli’sine, kolunda dövmesini taşıdığı Che’ye armağan eden Maradona, inanın ki bir şeyler yapmak istiyor ve inanın ki kazansın.

Ama öncesinde Maradona belgeseline de bir buçuk saatinizi ayırmanız içten dileğim.

Okumayı sevenlere:

Diego Armando Maradona – Kadere, Mucizeye, İnanca ve Hüsrana Dair Bir Deneme (Bağış Erten)

Ali Ece’den bir Maradona güzellemesi

Futbol ve sol ilişkisi

Bush Arjantin’de… (Ezequiel Adamovsky – 2005)