dilden düşen döşe,
düşse bile derilmez,
düşten bize bir can vardır,
düşse bile yerilmez.

özden öze özgü bir öz akar
önce öte baktıkça görülmez
öyle özge candır ki o
ötekinden başka yerde bulunmaz.

şarkısını şen şakırdarsa şeyda
şurdan şura emrihak olsa ölünmez
şimdi şiirse candan illa dökülen
şevk ile şecaattir, güzâf olsa da gülünmez.

gözden giden gaibe
gitse bile gönülde,
gönülden bize bir sel vardır
gaip bunu ne bile?

ahlat adım ahret ahvalim
ağyar malı göçmek acım,
ardımda muattal dirim,
araftan cana bir an kalır.

mabeddir mekân muhabbetse mevsim
mücbirse mecaz, metanetse iklim,
memluktur o halde zaman,
mağfiret gerekmez, madrup hayattır o zaman.

ıraktaysak ıslah ıztıhar
ılgım sanmamalı içten eseni
ırmak olur akar, bırak ruhunu,
ıldan ıla ırcan ızda ılha ıda ılhıgar
hani akıyordu, seldi bilmemneydi…
neymiş bu “ı” harfi be kardeşim…
yoruldum, yıldım
aslında,
tam da bundan du(m)ruldum.

3 kişi dımdıklamış

Kakşa